Ümumtəhsil məktəblərinin 9-cu sinfi üçün “Ədəbiyyat” fənni üzrə DƏRSLİK

Ey könül, ümmanlar coşsun səsində, Şeirin qanad açan günüdür bu gün. Bütün ölkələrə yer kürəsində De ki, Azərbaycan günüdür bu gün!

Sürəyya xanımın əsli-kökü Şuşadan idi. 1992-ci il 8 may tarixində Şuşa erməni faşistləri tərəfindən işğal olunanda onun 12 yaşı var imiş. O vaxtdan qaçqınlıq həyatı yaşayırdı. Atası Şuşada şəhid olmuşdu, qaçqınlıq həyatında anası isə uzun sürən xəstəlikdən sonra vaxtından tez həyatını itirmişdi. Ailənin tək övladı olaraq ata və ana sevgisindən vaxtından tez məhrum olan bu qızcığaz yaxın qohumlarının köməkliyi və himayəsi ilə həyatın acılarına duruş gətirə bildi, böyüdü, boya başa çatdı.

Bina böyük olduğu üçün qonşuların hamısı ilə tanış olmağa vaxt lazım idi. Həmişə hansı mərtəbəyə getdiyini soruşan senyora vardı. Elə bil, hər dəfə onun burada yaşadığına heyrətlənirdi. O isə nəzakətlə, səbirlə cavab verir, əksini edəcək xasiyyətdə insan olmadığı üçün təəssüflənirdi. Bilirdi ki, əvvəl-axır qadın köməyə möhtac qalacaq, bax onda ona nəzakətlə yardım edəcək. Başqa bir qonşu (vitse-prezident olduğunu demişdi) mənzillərinin həndəvərində fırlanmış, qapı aralığından görünən kitabxanasına təriflər yağdırmışdı, amma o qonşunu içəri buraxmamışdı. Nisbətən yaşlı, sərt xasiyyətli iki qadın da vardı, onları yaxından tanıyanacan bir neçə ay keçmişdi. Təkəbbürlü görünsələr də, bununla dərinlikdəki qorxu hissini ört-basdır etməyə çalışdıqlarını düşünürdü. Hətta bir dəfə qadınlardan biri onunla təklikdə liftə minmək istəməmişdi. Qapı qonşuları isə onu digər kirayəçilərin də tez-tez yol verdiyi səhvə görə xəbərdar etmişdi: hamı gecə terrasın işığını söndürməyi unudurdu, özü də terras lampası bahalı idi.

Biri var idi, biri yox idi, bir yarpaq və bir budaq var idi. Onlar yaxın dost olacaqlarına, bir-birilərindən heç zaman ayrılmayacaqlarına, çətin zamanlarda bir-birilərinə kömək edəcəklərinə dair bir-birilərinə söz verdilər.