“Yevgeni Onegin” Puşkinin ən sevimli əsəridir. Burada şairin bütün həyatı, gözəl hissləri, fikir və idealı ifadə olunub. Onegin obrazı böyük ümumiləşdirici qüvvəyə malikdir. Oneginin xarakterində Puşkin zəmanəsinin zadəgan-mülkədar gənclərinin keçdiyi yolu böyük sənətkarlıqla göstərə bilib. Tatyana obrazı dərin və mənalıdır. O, öz zövqü, əxlaqi görüşlərində möhkəmdir, yenilməzdir. Lakin bu mühit sağlam ruhlu gəncləri mənən şikəst edir, onları həyatın qaranlıq guşələrinə atır. Tatyana müstəqilliyə can atsa da, mənsub olduğu zümrənin kobud qanunları ilə üz-üzə gəlməli olur. Bu mühit gənc nəsil üçün qaranlıq bir zindan idi.

Fazil İsgəndərin bu əsəri, Qafqaz adətlərinin və insan xarakterlərininmürəkkəbliyini çegemli Sandro əminin maraqlı dilindən oxucuya çatdırır.Hekayədə uzun illər dostluq edən iki ailə arasında qəfil baş verənamansız qan düşmənçiliyi və bu münaqişənin gətirdiyi bəlalar təsvir olunur.Münaqişənin barışıq şərti kimi yeniyetmə Həzrət qarşı tərəfə qul verilir.Gənc Həzrət düşmən ailənin həyətində ağır nökər həyatı yaşamağa başlayır.O, fiziki əziyyətlərə dözsə də, azadlıq eşqi və intiqam hissi heç sönmür.Sandro əmi isə hadisələrin gedişatını özünəməxsus fəlsəfi baxışla müşahidə edir.İllər keçdikcə qul və ağa arasındakı münasibətlər tamamilə psixoloji müstəviyə keçir.Həzrət öz insanlıq qürurunu qorumaq üçün hər fürsətdə gizli mübarizə aparır.Müəllif sovet ideologiyası fonunda dağlıların qədim mental dəyərlərini ironiya ilə tənqid edir.

YAQUB MAHMUDLU, QABİL ƏLİYEV, MEHMAN ABDULLAYEV, LEYLA HÜSEYNOVA, HAFİZ CABBAROV

Görkəmli İngilis yazıçısı Oskar Uayld 1854-cü ildə anadan olmuşdur. Yaradıcılığa tələbəlik illərindən başlamışdır. O, bir çox nağılların müəllifidir. Onun yazdığı nağıllarla xalq nağılları arasında böyük fərq var. İlk növbədə o, uşaqların qarşısında ciddi problemlər qoymuşdur.

Birinci mərtəbədəki eyvanda həsir kresloda oturmuşdu. İnsan seli küçə boyu sağa-sola axırdı. Hava tutqundu. Göy üzündəki kirli pambığı xatırladan bulud çox yaxında idi. Gözünü o buluddan çəkmədi. Öz-özünə yanıb, kötüyünə qədər əridiyindən, iki barmağının arasındakı siqaretin közü ətini yandırdı. Siqaretin kötüyünü stolun üstündəki dəmir külqabıya basıb əzərək söndürdü. Qara tüstü yuxarı sovrulub gözdən itdi. Gözünü yenə də həmin o buluda zillədi. Bu bulud onun ömrü boyu çəkdiyi siqaretlərin tüstüsündən yaranmışdı... Dəmir külqabıdakı əzilmiş, boynubükük siqaret kötüklərinin qaralmış uclarından bürüşmüş sifətlər ona baxırdılar... Bu insan üzlərini sanki göydən yağan alovlu daşlar əridib eybəcərləşdirmişdi... Gözlərini külqabıdan çəkdi. Eyvanın önündən aramla keçənlərin sifətlərində məmnunluq vardı... Bu səssizliyi avtomobil şinlərinin uğultusu pozdu. Eyvanın qarşısında durdurulan Mersedesdən qara saqqallı üç nəfər endi.