Məmmədhüseyn kasıb bir kəndli idi. Günlərin bir günü kirvəsinin oğlu ona bir quzu sovqat göndərdi. Məmmədhüseyn istədi quzunu kəsə. Amma heyvanın belini sığallayıb gördü ki, bir dəridir, bir sümük. Bıçağı tulladı yerə. Quzunu da bağçaya ötürdü ki, bir neçə gün otlayıb əmələ gəlsin. Həmin vaxt qonşuluqda, Əziz xanın evində yenə çal-çağır vardı. Əziz xan içib keflənmişdi, uca səslə mahnı oxuyurdu. Məmmədhüseyn nə fikirləşdisə, quzunu bağçadan çıxardı. Qucağına alıb xanın evinə sarı yollandı. Həyətə girəndə gördü ki, burada yekə tut ağacı var, altında da üç-dörd quzu otlayır. Çardağın altında bir ağ at bağlanmışdı. Mətbəxdən qab-qacaq səsi gəlirdi. Qulluqçular mətbəxdən evə xörək, evdən də mətbəxə boş qab-qacaq daşıyırdılar. Məmmədhüseyn pilləkənlərlə eyvana qalxdı və nökərlərdən birinə dedi: − Sadıq əmioğlu, xana ərz elə ki, Məmmədhüseyn quzu gətirib.

Hekayə Danimarkanın qədim qəhrəmanı Holger Danske (Danimarkalı Holger) haqqında danışır. Əfsanəyə görə, Holger bir zamanlar igid döyüşçü olub, ölkəsini yadelli düşmənlərdən qoruyub. Yaşlandıqdan sonra o, Kronborq qalasında (indiki “Hamlet qalası” kimi tanınır) dərin yuxuya gedir. Andersenin hekayəsində deyilir ki, Holger qalada daş taxtda oturur, uzun saqqalı stolun üstünə yayılıb və o, Danimarka təhlükə altına düşəndə oyanacaq. O, xalqının xilaskarı kimi geri dönəcək — azadlıq və ədalət uğrunda yenidən mübarizə aparacaq.

Əli bəy Hüseynzadənin "Öksüz, yaxud son busə" hekayəsi, yüksək ideallar uğrunda könüllü olaraq cəbhəyə yollanan Daşdəmir adlı cəsur bir atanın və onun arxada qalan qızı Altunsaçın dramatik taleyindən bəhs edir.Müharibə meydanında ağır yaralanaraq xəstəxanaya gətirilən baş qəhrəman, ömrünün son anlarında ölüm qorxusundan deyil, geridə buraxdığı yeganə qızının müqəddəratı üçün daxili narahatlıq keçirir. Onun şəfqət bacısı vasitəsilə qızına göndərdiyi son vəsiyyəti və məktubu xalqın mənəvi ucalığını, namus, əxlaq və milli kimlik prinsiplərini silsilə nəsihətlərlə gənc nəslə ötürür. Əsər, fərdin öz taleyini millətin gələcəyinə əmanət etməsinin və bir atanın övladına olan sarsılmaz, müqəddəs sevgisinin fəlsəfi təhlilidir.

Yazıçının ilk qələm əsəri "Gənc adamlar" hekayəsi 1940-cı ildə işıq üzü görüb. 1941-48-ci illərdə “Colliers”, “Esquire” və “Cosmopolitan” kimi dəbli jurnallarda iyirmi hekayə yayımlayıb. Selincerə dünya şöhrətini 1951-ci ildə yazdığı yeganə romanı "Çovdarlıqda uçurumdan qoruyan" gətirmişdi. Əsər dünyada qısa müddətdə 60 milyon nüsxə ilə satılmışdı. Selincer Dzen-Buddizm məktəbindən təsirlənmiş və bunu əsərlərinə yansıtmışdır. 1963-cü ildən heç bir yeni kitabı çıxmamış və yazıçı qapalı həyat tərzi keçirməyə başlamışdır. 1951-ci ildə yazdığı ”Çovdarlıqda uçurumdan qoruyan” romanı isə əməlli-başlı səs-küyə səbəb olmuşdu. Burada baş qəhrəman olan Holden Kolfildin necə uşaqlıq, gənclik illüziyalarından böyüməsi əsrarəngiz və ən əsası bənzərsiz təsvir olunub. Xüsusən o dövrün gənc oxuyucularını təsirləndirən bu roman Selincerə məşhurluq qazandırır. Dünyanın müxtəlif ölkələrində ümumilikdə 60 milyon nüsxə ilə satılmış bu roman Devidin yazdığı yeganə romandır.

Bu nağıl insanlara təkəbbürlü olmamağı, başqalarının əməyinə və faydasına hörmətlə yanaşmağı öyrədir. Andersen göstərir ki, hər kəsin öz dəyəri və yeri var, kimisə kiçik görmək düzgün deyil. Nağıl həm də bildirir ki, təvazökar və səbirli olmaq insanı ucaldır, lovğalıq isə zərər gətirir.