Qoca ac qurd bir gün yol ilə gedirdi və o, bir ulağa rast gəldi. Qurd dedi: – Ulaq, ay ulaq, mən səni yeyəcəyəm. Mən səni yeyəcəyəm. – Eybi yoxdur, ye, – deyə ulaq cavab verdi. – Amma yeməyi əvvəl başdan yox, arxadan başla. Arxadakı ət daha ləzzətli olur. Qurd ulağın arxasına keçdi. Ulaq ona elə şıllaq atdı ki, qurdun bütün dişləri töküldü. Qurd yoluna davam etdi və o, keçiyə rast gəldi. O dedi: – Keçi, ay keçi, mən səni yeyəcəyəm. Mən səni yeyəcəyəm.

Ümumtəhsil məktəblərinin 5-d sinfi üçün "Həyat bilgisi" fənni üzrə dərslik

Kiçik bir evdə bir böcək yaşayırdı və adı Xırdabuynuz idi. Bu evi çox gözəl adlandırmaq olmazdı, çünki çatlamış köhnə kötük idi. Ancaq o qədər doğma, rahat, hər tərəfində yumşaq yosun vardı. Xırdabuynuz valideynlərinin xeyirxah və itaətkar bir oğlu idi və heç vaxt evdən uzaqa gedməmişdi. Amma o gün belə olmadı. Hər zamanki kimi səhər günəşli idi, quşlar mahnı oxuyurdu. Ancaq tezliklə güclü bir külək qalxdı. Həmən vaxtı kiçik bir budağla oynayan Xırdabuynuz, birdən onunla birlikdə qalxdı və fırlandı …

Keçən ilin payızından o, anasında dəyişiklik hiss etməyə başlamışdı. Amma bu barədə nə anasından, nə də atasındn soruşmağa cürət etmişdi. Sanki bunun naməhrəm mövzu olduğunu bilirdi. Amma onlara tez-tez gələn və onunla arası açıq olan ata nənəsi Gülnisə demişdi ki, inşallah yazda hacıleylək ona dünya gözəli bir bacı gətirəcək... Hacıleylək hər il yazın ortalarında evlərinin qarşısında, yol qırağında çinarın budaqları arasında iri yuva qurardı. Həmin hacıleyləyin özünün də çox gözəl balaları olardı. Amma indi nənəsi deyəndə ki, hacıleylək ona bacı gətirəcək, sevincindən az qalmışdı ki, həmin leyləklər kimi pərvazlanıb havaya qalxsın.

Sabiq tacir Ağa Qurbanı hamı tanıyırdı. Rastabazarda iki qapıdan ibarət böyüк bəzzaz mağazası vardı; ildə neçə dəfə ticarət niyyəti ilə Mоsкvaya, Nijni Nоvqоrоda, Lоdza, Varşavaya gedib-gəlirdi. Şəhərdə İki böyüк imarəti var idi. Hər biri оna bir neçə min manat mədaxil gətirirdi. Ağa Qurban nədənsə məni xоşlamışdı. Düşəndə birgə gedib оnun düкanından parçadan-purçadan almaq istərdim. Məni əyləşdirib bir stəкan acı çaya qоnaq edib, gəzdiyi şəhərlərdən, çəкdiyi кeflərdən nağıl edirdi: – Sən Rusiyanın şəhərlərində çоx оlubsan, оraların həyatına hamıdan yaxşı tanışsan, оdur кi, səni görəndə ürəyim açılır; baxıram кi, mənim dediкlərimi bir təк sən anlaya bilirsən. Bizim bu yeкəpapaqlarda anlaq nə gəzir, gedirlər bazara, gəlirlər evlərinə, bir az zəhrimar yeyib yıxılıb yatırlar və elə bilirlər кi, həyat sürürlər