Maaşını dəmir qutudan alsa da, "sağ ol" deyib, pulu çantasındakı pulqabına yerləşdirib, yoluna davam etdi. İçinə dolan sevincin səbəbini anlamasa da, addımlarındakı rahatlıq, xoş havanın ciyərlərinə dolan yüngüllüyündən üzünə təbəssüm qonmuşdu. Arada dayanıb, başından sürüşən ağ ipək yaylığını düzəldib, paltosunun yaxasını bir daha çəkib, sığallayıb, yoluna davam etdiyi vaxt qulağına gələn tanış səs onu saxladı. Dayansa da, geri dönə bilmədi, üzü dəyişdi, sanki bir anın içində illərin üstündən quş kimi uçub, təngnəfəs yerə endi.

İki milçək yad ölkəyə uçmaq məqsədi ilə, özləri ilə aparmaq üçün arını tutdu dilə. Çünki tutuquşuları xeyli tərfləmişdi onlara yad diyarı. Birdə ki, milçəklərə toxunurdu bu yaman ki,öz olkələrində, buranın hər yerində onlar qovulurdular həmişə qonaqlıqan.

Onlar üç talerə Ayı alıb ağaca asmışdılar. Hər biri öləndə Aydan bir parçanı tabutlarına qoymağı vəsiyyət eləmişdi...

Hekayədə hadisələr müəllifin yaxından bələd olduğu Azərbaycan kəndlərinin birində cərəyan edir. Süjet xəttinin mərkəzində Sevər adlı gənc, saf qız və onun ilk nakam məhəbbəti, daxili sarsıntıları dayanır. Kənd mühitində böyüyən gənclər bir-birinə qarşı təmiz duyğular bəsləsələr də, dövrün əxlaqi normaları, mühitin basqısı və tale bəzən onları fərqli yollara yönəldir.

Bu hekayə insanın zinəti sayılan dürüstlükdən, doğruluqdan bəhs edir. Hekayə maraqlı hadisələr, bəzən macəra dolu əhvalatlar vasitəsilə uşaqlara dürüst olmağı öyrədir. Yalançılıq, nankorluq kimi mənfi davranışların pis aqibətini göstərərək balacaları düz sözlü, dürüst xasiyyətli olmağa çağırır.