Bol yedilər, bol içdilər. Qəhvə gəldi. İçərkən ortalığa belə bəhs düşdü. Hökumətin sütunu kimdir? - Əlbəttə, bəylər! - Ev sahibi dedi. - Biz nücəbasız hökumət yaşaya bilməz. Hökumətin sütunu bizik. Tacir dedi: - Ticarət olmazsa, pul olmaz. Pulsuz da heç bir hökumət yaşaya bilməz.

Ümumtəhsil məktəblərinin 6-cı sinfi üçün Azərbaycan tarixi fənni üzrə DƏRSLİK

Səhranın amansız şərtlərində birgə yaşayan bir göyərçin dəstəsi hər gün yem axtarışına çıxır. Bir gün hiyləgər bir ovçu yerə dən səpərək böyük bir tor qurur. Ac olan göyərçinlər təhlükəni fərq etmədən dənlərə tərəf uçur və hamısı birdən tora düşür. Böyük təşviş və qorxu yarandığı anda, dəstənin müdrik başçısı hamını sakitləşdirir. O, tək-tək çabalamağın faydasız olduğunu, yalnız birgə hərəkət etmək şərtilə xilas ola biləcəklərini izah edir. Başçının komandası ilə bütün göyərçinlər eyni anda, eyni istiqamətə qanad çalırlar. Onların yaratdığı bu ortaq güc ağır ovçu torunu yerdən qaldırır. Göyərçinlər torla birlikdə göyə uçarax ovçudan uzaqlaşır və azadlıqlarına qovuşurlar.

Böyük Nizami Gəncəvi Fitnənin hekayəsi ilə əbədiyaşar mövzulara yeni bir təfəkkür tərzində baxır.

Biri var idi, biri yox idi, bir tülkü var idi. Günlərin birində tülkü baba quyruğunu belinə qoyub çöldə gəzirdi ki, görsün quşdan, cəmdəkdən bir şey taparmı, yesin. Çox gəzdi, çox dolandı, axırda gəlib çıxdı bir quyunun başına. Boynunu uzadıb əyildi, quyuya baxdı. Gördü quyunun dibinə bir parça ağappaq quyruq düşüb. Tülkü sevindiyindən oynamağa başladı. Uzun quyruğunu yerlə sürüyə-sürüyə bir xeyli oynadı. Sonra öz-özünə dedi: “Yaxşıca əlimə quyruq düşüb, onu yeməsəm, heç hara getməyəcəyəm”. Tülkünün ağzının suyu axmağa başladı. Elə bil quyruq çağırıb ona deyirdi: “Tülkü baba, gəl məni ye, tülkü baba, gəl məni ye”.