Əsərdə varlı və tanınmış kinoaktyorun həyat yoldaşı olan Satokonun (bəzi tərcümələrdə Toşiko) evlərində baş verən qəfil bir hadisədən sonra yaşadığı dərin mənəvi və psixoloji böhran təsvir olunur. Evlərində işləyən dayənin nikahdankənar və gözlənilməz doğuşu zamanı Satokonun əri tam bir laqeydlik nümayiş etdirir, yeni doğulmuş körpə isə adi bir qundaq bezinə belə layiq görülməyərək qanlı bir qəzet parçasına bükülür. Bu səhnə və ərinin hadisəyə laqeyd, istehzalı yanaşması Satokonun qəlbində silinməz bir yara açır; o, qəzetə bükülmüş həmin körpənin böyüyüb səfil bir gənc olacağını və cəmiyyətdən intiqam alacağını düşünərək dərin bir günahkarlıq və qorxu hissinə qapılır. Müəllif bu yığcam hekayədə zahiri parıltının arxasında gizlənən mənəvi eybəcərliyi fəlsəfi çalarlarla tənqid edərək, insan taleyinin kövrəkliyini növbəti dəfə oxucuya çatdırır.

İkinci gecə Şaiqgildə toplanmağı qərarlaşdırmışdılar. Səhhət və Sabirin Şaiqgildə olacağından xəbər tutan Əlicabbar da bu gecə buraya gəlmişdi. Şaiqin ayağı yerə dəymirdi. Tez-tez qonşu otağa keçib, əziz qonaqları üçün yemək və çay gətirirdi. Əvvəlcə Sabir “Molla Nəsrəddin” üçün yazdığı yeni şeirlərini oxudu. Səhhət Lermontovdan tərcümələr etməyə başladığını söyləyib onun gözəl “Mtsıri” poemasından danışdı:

Bir gün üç bulud mavi səmada seyrə çıxmışdı. Onlar bütün dünyanı gəzib dolandılar, hər şeyi, hər yeri gördülər. Sonra darıxmağa başladılar. Fikirləşdilər ki, nə işlə məşğul olsunlar. Nəhayət, mərc gəldilər: görək onların hansı biri insanların tərifini qazanacaq.

Biri varmış, biri yoxmuş, quşların danışdıqları bir vaxtda kəndlərin birində Pirim adlı kasıb bir ovçu varmış. Bu ovçu meşədən quş ovlamaqla dolanarmış. Maһir ovçu Pirim quşların dilini gözəl bilərmiş. Bir gün Pirim meşəyə ova çıxır. Hündür bir ağacda çoxlu quş yuvası görür. Budaqların birində isə iki rəngli tutu quşunun bir-biri ilə danışdığını eşidir. Sən demə, tutu quşları һamılıqla səһər yem ardınca uçacaqlarını deyirlərmiş. Odur ki, ertəsi gün tutu quşları yem ardınca yuvalarından ayrılarkən Pirim ağaca qalxır. Quş yuvalarına azacıq yapışqan tökür. Düşüb gedir. Günorta tutu quşları yuvalarına dönürlər. Yuvasına oturan tutu quşu yapışqana yapışıb yerindəcə qalır.

Süjet gənc və maddiyyata önəm verən Çarlinin ətrafında cərəyan edir. Atası vəfat etdikdən sonra o, böyük miras gözləyir. Lakin öyrənir ki, bütün sərvət indiyədək varlığından xəbərsiz olduğu autizmli qardaşı Reymonda qalıb. Çarli əvvəlcə mirasın bir hissəsini əldə etmək məqsədilə qardaşını özü ilə aparır. Səyahət zamanı isə Reymondun qeyri-adi yaddaşı və riyazi bacarıqları ilə tanış olur, onu daha yaxından tanıyır və aralarında qardaşlıq bağı yaranır. Nəticədə Çarlinin həyata və insanlara baxışı dəyişir.