“Bir qadının həyatından 24 saat” novellasının baş qəhrəmanı qırx iki yaşlı bir qadındır. Həyatda onun başına gələn ən böyük macəra cəmi bir gün çəkib. Lakin iyirmi ildən çox vaxt keçməsinə baxmayaraq, bu hadisəni heç kimə danışa bilmir. Utanan, vicdan əzabı çəkən qadın, nəhayət, bir gün iztirablarını dilə gətirir.

Köhnə həqiqətlər önündə əyilməmə... Faydalı olanın gözəl olandan üstünlüyü... Daşlaşmış ehkamlardan imtina... XIX əsrin 60-cı illərində bu idealları anlayan vardımı görəsən?.. Romanın cavabı belədir: bəli!Çünki əsərin baş qəhrəmanı Yevgeni Bazarov tez bir zamanda gənclərin kumirinə çevrildi. Həmin dövrdə ictimai-siyasi radikalizm kifayət qədər güclü idi. Lakin müəllif bu mövzuya toxunmur. Beləliklə, Bazarov surəti öz dövrünün əhvali-ruhiyyəsini əks etdirən bir tip kimi axıracan açılmır. Əsər isə bütövlükdə bu çatışmazlığın öhdəsindən gəlir. Öz zamanını qazanmaqla başqa zamanların da ölməz yaradıcılıq nümunəsinə çevrilir.

- Bağışlayın, professor, üçüncü mərtəbədə yaşayan diş həkimi gəlib sizinlə danışmaq istəyir. - Bazar günü də qoymazlar istirahətimizi edək, - deyə Lavaren narazılıqla donquldandı. - Yaxşı, qoy gəlsin. Moqrel uzun-uzadı üzrxahlıq etdi və professora bildirdi ki, onu bura dartıb gətirən çox qeyri-adi, həm də dəhşətli bir əhvalatdır. Moqrel qoltuğunun altında “Bibliya” tutmuşdu. Onun sol göz qapağı fasiləsiz olaraq dartınırdı.

Kərpic kəsən qoca yaşamaq üçün vicdanlı olmağın yollarını başa salır

Külək qarı səpələr, Bəxtiyar! Ağ geyinib təpələr, Bəxtiyar! Gecə qara, yol uzaq, qardaşım; Göylər bulud, çöl-düz ağ, qardaşım; Kaman çalan kimdir o, Bəxtiyar? Küləkdi, ya simdir, o, Bəxtiyar? Hənirtini duydumu kəhərin? Tüfənginə yapışdı əllərin. Düşmən on bir, təkcə sən, nə zərər?