Qədim zamanlarda Şimali Afrika yaşıl meşələrlə və gur çaylarla dolu cənnət kimi bir məkan olur. Burada yaşayan insanlar ilk dəfə yalan danışmağa başlayanda, Yaradan onları cəzalandırmaq üçün bir qanun qoyur: yer üzündə deyilən hər yalana görə göydən bir qum dənəsi düşəcək. İnsanlar əvvəlcə qorxsalar da, zamanla kiçik qum dənələrini önəmsəmir, yalan, xəyanət və müharibələri artırırlar. Nəticədə göydən tökülən qum dənələri milyardlara çataraq çayları qurudur, meşələri udur və bərəkətli torpaqları dünyanın ən böyük səhrasına — Saxaraya çevirir. Heç bir pisliyin izsiz qalmadığını göstərən hekayə, insan əlləri ilə yaradılan ekoloji və mənəvi fəlakəti simvolizə edir.

Bu hekayə kiçikyaşlı məktəblilər üçün nəzərdə tutulub. Bu hekayədəki maraqlı hadisələr, macəra dolu əhvalatlar uşaqlara insanları və digər canlıları sevməyi, onlara hörmət etməyi aşılayır.Hekayə dil və üslub cəhətdən kiçikyaşlı məktəblilərin yaş səviyyəsinə uyğunlaşdırılmışdır.

Hekayə Manhettendə yaşayan varlı Boris İvanoviç və arvadı Annanın, üçyaşlı oğulları Mişanın şəhərin ən prestijli və elitar uşaq bağçasına qəbul edilməməsi barədə rədd cavabı (məktub) almaları üzərində qurulub. Bu rədd cavabını ailənin və uşağın gələcəyinin tamamilə məhv olması, cəmiyyətin ən dibinə yuvarlanması kimi qəbul edən valideynlər dərin psixoloji böhrana və paraniyaya düşürlər. Süjet xətti, valideynlərin uşağın hər addımında bu uğursuzluğun izlərini axtarması, elitar təhsil ala bilməyən Mişanın gələcəkdə yalnız cinayətə və səfalətə sürüklənəcəyini xəyal etmələri və bu stress fonunda ailənin sürətlə müflisləşərək evsizlər sığınacağına qədər yuvarlanması ilə absurd bir şəkildə inkişaf edir. Hekayə yüksək təbəqənin övlad böyütmək naminə uydurduğu saxta status yarışını, həyat-ölüm məsələsinə çevrilən bağça qəbullarının gülünclüyünü və insan şüurunun absurd qorxular qarşısında necə asanlıqla tabe olacağını bənzərsiz bir intellektual ironiya ilə ifşa edir.

Biri vardı, biri yoxdu. Bir dana, bir keçi, bir qoyun yoldaş olub yol ilə gedirdilər. Gəldilər çıxdılar bir arxın qırağına, gördülər burda bir əyri söyüd ağacı var. Keçi dırmaşdı söyüdün lap başında durdu. Qoyun da güclə çıxıb bir budaqda durdu. Dana da digər bir budağın üstünə özün sərdi. Bu vaxt bir canavar gəldi çıxdı bura, başın qaldırıb gördü bir keçi, bir qoyun, bir də bir dana ağaca çıxırlar. Canavar baxanda dana qorxusundan özün ağacda saxlaya bilməyib tappıltıynan düşdü yerə. Canavar istədi dananı parçalayıb yesin. O saat keçi ağacdan çığırdı.

qan-qadalı savaşlardan dönəcəm, qıra bilməz ümidimi güllələr. xoş müjdəli zəfərlərlə gələcəm, qalib kimi qayıdacam bir səhər. bir az döyüş xatirəsi – dumanlı, xoş gələcək, xoş ümidlər – bir qucaq. qızım üçün saman saçlı gəlincik oğlum üçün boş gilizdən oyuncaq.