Böyük rus yazıçısı Anton Pavloviç Çexovun satirik hekayələrini oxumayan az tapılar. Çexov satirası “Kiçik zabit Prişibeyev”, “Məmurun ölümü”, “At familiyası” və s. hekayələrdə daha qabarıq nəzərə çarpır.

Günlərin bir günündə bir nəfər kasıb kişi olur. Bu kişinin gözünün ağı-qarası keçəl bir oğlu varmış. Keçəl bayırda başqa uşaqlar kimi oynamağı çox sevirdi, amma tacir uşaqları keçəli öz aralarına buraxmırdılar. Bir gün keçəlin atası səhər tezdən işə getmişdi. Novruz qabağı idi, havalar da qızmışdı. Keçəl əvdən bayra çıxıb görgi ki, uşaqlar ələlvan geyinib oynayırlar. Keçəl bulara qoşuldu, amma uşaqlar qoymayıb, bir ağızdan dedilər: Keçəl-keçəl daz eylər, Yuvada pərvaz eylər. Minər qamış altına, Sağsağana göz eylər. Keçəlin acığı dutub evə gəldi, gördü ki, anası evdə təkdi.

Bir gün süd satmaqla məşğul olan bir adam gəmi ilə səyahətə çıxır. O, uzun müddət topladığı qızılları bir kisəyə yığıb özü ilə götürmüşdü. Tez-tez göyərtədə sakit bir yerə çəkilib dönə-dönə qızıllarını sayırdı.

Hekayə Danimarkanın qədim qəhrəmanı Holger Danske (Danimarkalı Holger) haqqında danışır. Əfsanəyə görə, Holger bir zamanlar igid döyüşçü olub, ölkəsini yadelli düşmənlərdən qoruyub. Yaşlandıqdan sonra o, Kronborq qalasında (indiki “Hamlet qalası” kimi tanınır) dərin yuxuya gedir. Andersenin hekayəsində deyilir ki, Holger qalada daş taxtda oturur, uzun saqqalı stolun üstünə yayılıb və o, Danimarka təhlükə altına düşəndə oyanacaq. O, xalqının xilaskarı kimi geri dönəcək — azadlıq və ədalət uğrunda yenidən mübarizə aparacaq.

Zəng çalınıb fasilə olan kimi uşaqlar məktəbin həyətinə tökülüşdülər. Artıq özünü hiss etdirən cənub günəşinin yandırıcı şüaları yalnız günün ikinci yarısında bura düşürdü. Odur ki uşaqlar fasilələri də siniflərdə və ya uzunsov dar dəhlizdə keçirirdilər.