Kiçik hekayələr müəllifi kimi tanınan Mopassan həm realist, həm də fantastik mövzularda yazmışdır. 1880-ci ildə ilk şah əsəri olan «Gonbul»u çap etdirmişdir. Burada hadisələr baş qəhrəman – yüngül xasiyyətli gənc qadın Elizabetin (çox kök olduğuna görə ona “gonbul” deyirdilər) ətrafında cərəyan edir. Əsər Fransa və Prussiya arasında gedən müharibənin təsviri ilə başlayır. Gonbul fiziki cəhətdən əxlaqsız, sadəlövh idi və ondan hamı istifadə edirdi.

Taleyin qisməti rast saldı bizi. Yolumuz haradasa qırılacaqsa, İtirəcəyiksə, bir-birimizi, Xatirəm yadında qalmayacaqsa, Bu əllər mənimki olmayacaqsa, Bu tellər mənimki olmayacaqsa, Gəl məni, özünə öyrətmə məni, Hicran qorxusuyla göynətmə məni.

Karlo Kollodinin dünyaşöhrətli "Pinokkionun macəraları" nağıl-romanında kasıb dülgər Ceppettonun sehrli bir taxta parçasından düzəldiyi və möcüzəvi şəkildə canlanan dəcəl taxta kuklanın həqiqi bir oğlana çevrilmək üçün keçdiyi çətin, təhlükəli və tərbiyəvi həyat yolu təsvir olunur. Doğulduğu ilk gündən tənbəlliyə, əyləncəyə meyil edən və məktəbə getmək əvəzinə sirkə qaçan Pinokkio, xeyirxah Danışan Cırcıramanın nəsihətlərinə qulaq asmayaraq hiyləgər Tülkü və Pişiyin tələsinə düşür, pullarını itirir və hər dəfə yalan danışanda burnunun uzanması cəzası ilə üzləşir. Ona hər zaman doğru yolu göstərməyə çalışan xeyirxah Mavi Pərinin xəbərdarlıqlarına baxmayaraq, o, dərslərindən tamamilə imtina edib "Əyləncə ölkəsi"nə qaçır və burada keçirdiyi boş vaxtların cəzası olaraq uzunqulağa çevrilir. Başına gələn saysız-hesabsız fəlakətlərdən sonra səhvlərini anlayan və böyük sınaqlardan keçən Pinokkio, atasını axtararkən nəhəng bir köpəkbalığının qarnına düşür və orada Ceppettonu taparaq fədakarlıqla onu ölümdən xilas edir. Məhz bu cəsarəti, dürüstlüyü, ailəsinə olan sonsuz sevgisi və əməyin dəyərini anlaması sayəsində Mavi Pəri onu bağışlayır və nağılın sonunda Pinokkio cansız bir taxta kukladan həqiqi, əsl insana çevrilir.

Səbahəddin Alinin dünyaca məşhur "Xəz Paltolu Madonna" romanı, daxili dünyası zəngin, lakin cəmiyyət tərəfindən sıxışdırılmış, səssiz və passiv bir insan kimi görünən Raif Əfəndinin həyatından və onun Almaniyada yaşadığı unudulmaz, böyük sevgisindən bəhs edir. Hekayə, Raif Əfəndinin iş yoldaşı tərəfindən onun ölümündən əvvəl tapılan gizli gündəliyin oxunması ilə başlayır. Bu gündəlik vasitəsilə oxucu Raif Əfəndinin 1920-ci illərdə atasının istəyi ilə sabun istehsalını öyrənmək üçün getdiyi Berlin şəhərinə səyahət edir. Raif Berlində bir sənət qalereyasını gəzərkən, "Xəz paltolu madonna" adlı bir avtoportretə aşiq olur və çox keçmədən bu tablonun müəllifi olan yəhudi mənşəli rəssam Mariya Puder ilə tanış olur. İki yalnız və cəmiyyətə yadlaşmış ruhun arasında dərin, mənəvi və təmənnasız bir sevgi bağı formalaşır; lakin Raif Türkiyəyə qayıtmalı olduqda taleyin amansızlığı, ayrılıqlar və yanlış anlaşılmalar bu böyük eşqi faciəvi bir sonluğa sürükləyir. Səbahəddin Ali bu romanda insanın daxili dünyasının mürəkkəbliyini, tənhalığı və cəmiyyətin fərd üzərindəki boğucu təsirini ustadca təsvir edərək, oxucuya hər bir insanın görünən tərəfinin arxasında gizli və dərin bir hekayənin yatdığını xatırladır.

Bina böyük olduğu üçün qonşuların hamısı ilə tanış olmağa vaxt lazım idi. Həmişə hansı mərtəbəyə getdiyini soruşan senyora vardı. Elə bil, hər dəfə onun burada yaşadığına heyrətlənirdi. O isə nəzakətlə, səbirlə cavab verir, əksini edəcək xasiyyətdə insan olmadığı üçün təəssüflənirdi. Bilirdi ki, əvvəl-axır qadın köməyə möhtac qalacaq, bax onda ona nəzakətlə yardım edəcək. Başqa bir qonşu (vitse-prezident olduğunu demişdi) mənzillərinin həndəvərində fırlanmış, qapı aralığından görünən kitabxanasına təriflər yağdırmışdı, amma o qonşunu içəri buraxmamışdı. Nisbətən yaşlı, sərt xasiyyətli iki qadın da vardı, onları yaxından tanıyanacan bir neçə ay keçmişdi. Təkəbbürlü görünsələr də, bununla dərinlikdəki qorxu hissini ört-basdır etməyə çalışdıqlarını düşünürdü. Hətta bir dəfə qadınlardan biri onunla təklikdə liftə minmək istəməmişdi. Qapı qonşuları isə onu digər kirayəçilərin də tez-tez yol verdiyi səhvə görə xəbərdar etmişdi: hamı gecə terrasın işığını söndürməyi unudurdu, özü də terras lampası bahalı idi.