Bacarıqlı oğrular

Bir vaxtlar iki bacarıqlı oğru yaşayırdı. Onlar bir-birinə sədaqət andı içib, qazandıqları hər şeyi yarı bölməyə qərar vermişdilər.Günlərin birində onlardan biri çox nadir və qiymətli bir əşya — kralın tacını oğurlamaq qərarına gəlir. O, sarayın ən qorunan hissəsinə daxil olub bacarıqla tacı ələ keçirir, lakin çıxarkən təsadüfən padşahın ayaqqabısını da götürür. İkinci oğru dostunun bu hərəkətinə təəccüblənib soruşur: "Tacı başa düşdüm, bəs padşahın ayaqqabısını niyə oğurladın?" O, cavabında bildirir ki, məqsədi səhər tezdən padşahı məsxərəyə qoymaqdır.Səhər oyanan padşah tacının yerində olmadığını və ayaqqabılarından birinin oğurlandığını görür. İkinci oğru isə xalqın arasına qarışıb qışqırmağa başlayır: "Ey camaat, padşahınız o qədər acizdir ki, tacını oğurlayan oğru onun ayaqqabısını belə qoyub getməyə macal tapmayıb!" Xalq bu sözlərə gülüşür, padşah isə xəcalət çəkir.