Xudafərin körpüsü

Fərman Kərimzadənin "Xudafərin körpüsü" romanı XV əsrin sonlarında Azərbaycanda mövcud olan ağır və gərgin geosiyasi vəziyyətin, feodal pərakəndəliyinin və xalqın vahid dövlət həsrətinin geniş bədii mənzərəsi ilə başlayır. Əsərin başlanğıcında Şeyx Heydərin ölümündən sonra Səfəvi sülaləsinin son ümidi olan balaca İsmayılın düşmənlərdən gizlədilməsi, onun Lahıc dağlarında qızılbaş müridləri tərəfindən böyük çətinliklərlə qorunması və həm bir döyüşçü, həm də elm və sənət adamı kimi necə yetişdirilməsi geniş təsvir olunur. Süjet xətti ortalara doğru irəlilədikcə, artıq yetkinləşən və çiyinlərindəki tarixi missiyanı dərk edən İsmayıl Lahıcdan çıxaraq ətrafına sadiq qızılbaş əmirlərini və böyük bir ordunu toplamağa başlayır; o, bir tərəfdən atasının və babasının qisasını almaq üçün Şirvanşah fərrux Yasarın üzərinə yürüş edir, digər tərəfdən isə saray intriqaları, xəyanətlər və daxili çəkişmələrlə alovlanan Ağqoyunlu dövlətinin zəifləməsindən istifadə edərək vahid Azərbaycan dövləti qurmaq ideyasını reallaşdırmağa addım-addım yaxınlaşır.