Məzuniyyət

Bir səhər dünyadakı bütün insanların birdən-birə yox olması ilə tək qalan bir ailə — ata, ana və kiçik oğulları Cim, heç kimin mane ola bilməyəcəyi ucu-bucağı görünməyən bir "ömürlük məzuniyyətə" çıxırlar. Atanın vaxtilə arzuladığı bu mütləq səssizlik və təklik ilk başda onlara böyük bir azadlıq kimi görünsə də, boş qalmış şəhərlər, tərk edilmiş dəmir yolları və bəşəriyyətin izlərinin silinməsi tədricən ailədə dərin bir ekzistensial tənhalıq və qorxu yaradır. Hekayənin sonunda kiçik Cimin dəniz kənarında tapdığı şüşə qabın içindəki kağıza gizlicə "kaş hər şey yenidən əvvəlki kimi olaydı, insanlar geri qayıdaydı" arzusunu yazması ilə müəllif, bütün texnoloji və ictimai fəlakətlərinə baxmayaraq, insanın insansız yaşaya bilməyəcəyi və bəşəriyyətin bir-birinə möhtac olduğu həqiqətini bütöv bir bədii lövhə ilə çatdırır.