Hönkürtü

Xalq yazıçısı Elçinin "Hönkürtü" hekayəsi, insan yaddaşının qaranlıq künclərində gizlənən, zamanın unutdura bilmədiyi xatirələrin və daxili peşmanlıqların emosional mənzərəsini yaradır.Əsər, qəhrəmanın keçmişin sakit məhkəməsi qarşısında duraraq öz ömrünü, itirilmiş anlarını və illər öncə qəlbində iz qoyan insanları bir-bir xatırlamasından bəhs edir. Hekayədə canlı bir şahid kimi çıxış edən qədim bir çinar ağacı, həm keçmişin gizli təbəssümünü, həm də illərin gətirdiyi səssiz nifrət və tənəni yarpaqlarında daşıyır. İnsanın öz keçmişi ilə üzbəüz qaldığı, duyğuların pik həddə çatdığı o sarsıdıcı "hönkürtü" anını təsvir edən bu mətn, yaddaşın həm bir təsəlli, həm də amansız bir cəza mexanizmi olduğunu fəlsəfi-psixoloji çalarlarla açır.