Uzun ömürlü

Pol Terunun "Uzun ömürlü" hekayəsi qocalıq, zamanın amansız axışı və keçmişlə indiki zaman arasındakı qaçılmaz mənəvi uçurumu təsvir edən dərin psixoloji mətndir. Süjet xətti uzun bir ömür yaşamış, lakin illər keçdikcə ətrafındakı dünyadan və insanlardan təcrid olunaraq daxili bir tənhalığa qərq olan yaşlı qəhrəmanın xatirələri və gündəlik səssiz həyatı üzərində qurulub. Müəllif qocalığın fərdə bəxş etdiyi müdrüklüyü, eyni zamanda onun insanı müasir cəmiyyətdə necə "görünməz" və unudulmuş birinə çevirdiyini incəliklə işıqlandırır.