Xöşbəxt adam

Əsərdə böyük və ehtişamlı Şariya şəhərinə səhradan yalnız əynindəki köhnə paltarı və əlindəki əsası ilə gələn gəzərgi bir dərvişin (yolçunun) hekayəti ön plana çəkilir. Şəhərin dəbdəbəli məbədlərinə, saraylarına və küçələrinə heyranlıqla baxan bu kimsəsiz adam, qarşılaşdığı zəngin və mötəbər şəhər sakinləri ilə söhbət etməyə çalışsa da, dil və dünyagörüşü fərqi ucbatından onlarla anlaşa bilmir. Cəmiyyətin gözündə heç bir var-dövləti, evi və sosial statusu olmayan bu qərib adam, əslində, heç bir maddi zəncirə bağlanmadığı üçün ruhən tamamilə azad, təbiətlə harmoniyada yaşayan və heç bir şeyə ehtiyac duymayan əsl "xoşbəxt insan" obrazıdır. Müəllif bu kiçik pritçada oxucuya çatdırır ki, real xoşbəxtlik xarici aləmin parıltısında və mülkiyyət toplamaqda deyil, insanın öz daxili dünyasında tapdığı hüzurda və mənəvi azadlıqdadır.