Coşqun dəniz

Author: Möminəxatun Məmmədova

Coşqun dəniz

Dünən Coşqun əsgər getdi. İnşAllah sağ-salamat qayıdar. Elə hey gözlərimə baxırdı. Görürdüm ki, bizə görə narahatdır. Amma bu onu yolundan döndərə bilməzdi. Baxdı, baxdı... Dedi, Dəniz, oğlumuzdan muğayat ol. Bu bir cümləni elə dedi ki, göz yaşlarımı güclə saxladım. Sonra da getdi... Yaxşı, bəsdir! Bəd fikirlərə dalma. Xoş şeylər haqqında fikirləşmək lazımdır, yalnız xoş şeylər! O, vətənə borcunu qaytarmağa gedib, vəssalam. Niyə narahat olmalıyam ki? Həm də mən işə gecikirəm. Əlbəttə. Çox fikir eləməmək üçün işləmək lazımdır. İşləmək üçün isə oturduğum yerdən qalxıb, gödəkcəmi geyinib, avtobusa minməliyəm. Eh... Əvvəllər buna tənbəllik edirdim, amma bu gündən sonra etməyəcəm. Coşqun soyuqda vuruşmağa getdisə, işə getmək üçün tənbəllik etməyim, ayıb olar.