Müasir dövrdə texnologiyanın sürəti hər növ informasiyanı uşaqlara bir düyməni basmaqla təqdim edir. Məktəbin əsas öhdəliyi isə bu informasiyadan necə bilik əldə etməyi öyrətməkdir. Əlinizdəki kitabın yazılmasında məqsəd odur ki, uşaqlarımız gözləri önündə olanların görünməyən tərəflərini görə bilsin, baş verən hadisələri düşünüb onların haqqında şərh verə bilsin, olanlardan nəticə çıxara bilən şəxsiyyətlər kimi yetişsinlər. Nuran Direk 8 yaşlı bir uşağın gündəlik həyat təcrübələrinə əsaslanaraq insan haqları, ədalət, azadlıq, xoşbəxtlik, yaxşılıq, pislik, həqiqət, doğru, səhv kimi məfhumlarla bağlı suallar verir və bu yolla uşaqların hökm çıxarmaq bacarığını inkişaf etdirməyə çalışır.

Biri vardı, biri yoxdu, bir padşahın ölkəsində bir ovçu, onun da bir arvadı vardı. Ovçu çox kasıb güzəran keçirirdi. Bütün dağları, meşələri, çölləri gəzirdi, dolanırdı, ancaq ki, gündə bir quş vururdu. Bu quşu bazarda qəpik-quruşa verirdi, çörək alırdı, arvadıynan yarı qarını ac, yarı qarını tox dolanırdılar. Ovçunun arvadı bir qarın fətirə varlıların qapısını süpürərdi, zibilini atardı. Bəli, bir gün ovçu çox gəzdi, dolandı, ov tapmadı, axırda bir böyük dağın başına çıxdı. Ov axtarırdı ki, birdən böyürdən bir pələng çıxdı.

Uca Tanrı yeri, göyü, dənizləri, çayları, okeanları, dağları, bir sözlə hər şeyi yaratdı. Otlaqları, münbit torpaqları, zümrüd meşələri də o yaratdı... Bu meşələrə gözəllik gətirən quşları, heyvanları da Tanrı yaratdı. Çayları da balıqsız etmədi.

Zəng çalındı. Zəhranın ürəyi şiddətlə çırpındı. «İndi gələcək. Deyim, deməyim?! Görəsən, yazar, ya yox?!» Zəhra orta cərgədə müəllimin stoluna bitişik partada otururdu. Keçib əyləşəndə rəfiqəsi dedi:

Qış adlı bir kişinin Böyük çillə, Kiçik çillə, Boz ay adlı üç oğlu var imiş. Qış əvvəlcə ilkini — Böyük çilləni qırx günlük səfərə göndərir ki, gedib el-obaları gəzsin, dünyaya tamaşa eləsin. Görsün nə var, nə yox, adamlar necə yaşayır, necə işləyirlər?