Bir gün zalım bir padşah əyanları arasında oturub onun haqqında deyilən təriflərə fərəhlə qulaq asırdı. O, vəzirindən soruşdu: – Vəzir, dünyada məndən daha bəxtiyar adam varmı?..
Sağ ol, ana dilim
Yollarım sınandı yad ölkələrdə, Neçə yad dodaqda səsləndi adım. Sağ ol, ana dilim, məni heç yerdə Köməksiz qoymadın, yalqız qoymadın.
İlan və qurbağa
Günlərin bir günündə Bir zalım İlan Bir Qurbağa tutmuşdu Göl qırağından. Qışqırırdı Qurbağa, Hey dad edirdi.
Su borusu
Uşaqlar dənizin dayaz yеrinə su bоrusu basdırmışdılar ki, hərdən nişangah kimi istifadə еtsinlər. Su оnun düz bоğazından idi və hərdən ləpə gələndə ağzına su dоlurdu. Bеlə vaхtlarda о, suyu ağzından kənara sıçradıb dеyirdi: —Еlə əslində mən də balığam və оnlardan dеmək оlar ki, hеç nə ilə gеri qalmıram.
Üç mirvari
Qədim zamanlarda Nardaran qalasının qırağında, Xəzər dənizinin axar-baxarında tikilmiş bir evdə Piri baba adlı qoca ilə onun nəvəsi Gülbala olurdu. Baba vənəvə gün çıxandan gün batana qədər qonşuların bağ-bağatında işləyir, meynələrin dibini belləyir, bostan becərir, pis-yaxşı dolanırdılar.
