Bahar nə xoş gəlir, ruha dad verir. Xəyala, duyğuya qol-qanad verir; Var olsun şerimiz, şairlərimiz! – Hər gülə, çiçəyə təzə ad verir.
Çiçək-yeddi ləçək
Biri var idi, biri yox idi. Jenya adında bir qız var idi. Anası Jenyanı mağazaya qoğal almağa yollayır. Jenya qoğal alıb evə qayıdanda ora-bura baxmağa başı qarışır əlindəki qoğalları it oğurlayıb qaçır. Jenya itin arxasınca qaça-qaça gəlib bir meşəyə çıxır. Bir nənə ilə tanış olur. Nənə Jenyaya sehirli, yeddi ləçəkli bir gül bağışlayır.
Cəsarətli Qnom
Biri var idi, biri yox idi, meşədə balaca Qnom yaşayırdı. O çox şən və qayğısız yaşayırdı, lakin bir şey ona mane olurdu, meşədə yaşayan qoca qarının qorxusu. Günlərin bir günü balaca Qnomun anası tort bişirmək istədi, evdə qoz-fındığın qurtardığını görüb və Qnomu meşəyə fındıq yığmağa göndərdi.
Ana quşun yuxusu
Biri vardı, biri yoxdu, bir qaranquş vardı. Qaranquş bir evin eyvanında yuva qurmuşdu. Ovuc boyda, qəşəng bir yuva. İçərisində də ətcəbalalar vardı. Gündüzlər yuvada ancaq balalar olardı.
Baba və nəvə
Baba lap qocalmışdı. Ayaqları gücdən düşmüşdü, gözlərinin işığı getmişdi, dişləri tökülmüş və qulaqları da ağır eşidirdi. Yediyi zaman xörək ağzından tökülürdü.
