Əsərdə Adalmina adlı kiçik bir şahzadə haqqında danışılır. Ona sehrli bir mirvari (inci) hədiyyə edilir. Bu mirvari sahibinə mükəmməl gözəllik, zəka və var-dövlət bəxş edir. Amma eyni zamanda Adalmina təkəbbürlü və eqoist olur, təvazökarlığını itirir. Bir gün mirvari itir və o, hər şeyini – gözəlliyini, ağlını, sərvətini – itirərək sadə bir qız kimi qalır. Lakin bu vəziyyətdə həqiqi xoşbəxtliyi, mehribanlığı və sevgini tapır. Nəhayət, məlum olur ki, mirvarinin əsl sehrli gücü insanın qəlbindəki saflıq və təvazökarlıqdır.

Hekayənin baş qəhrəmanı gənc bir oğlandır – hələ uşaqlıqla gənclik arasında, həyatın sərt reallıqları ilə ilk dəfə üzləşmək üzrədir. O, ailəsinin qərarı ilə öz doğma vətənindən uzaqlara – mühacirətə yollanmaq üzrədir. Hekayə bu ayrılıq səhnəsi ətrafında qurulub: o, dostları ilə vidalaşır, anasının göz yaşları, atasının sərt susqunluğu arasında yola salınır. Liam O'Flaherty bu hekayədə sadə dillə dərin emosional təbəqələr açır. Onun təsvirləri vasitəsilə oxucu, təkcə bir gəncin yox, bütöv bir xalqın yurd həsrətini hiss edir.

Peter Handke — avstriyalı Nobel mükafatı laureatı, dramaturq, tərcüməçi, şair, kino rejissoru və ssenaristdir. 2019-cu ildə Handke "linqvistik fərasəti ilə insan təcrübəsinin periferiyasını və spesifikliyini ortaya çıxardan təsirli əsərlərinə görə" Ədəbiyyat üzrə Nobel mükafatına layiq görüldü. 1960-cı illərin sonlarında Publikumsbeschimpfung (Tamaşaçılara narahatlıq ) pyesi və Die Angst des Tormanns beim Elfmeter romanı (Qapıçının penaltı narahatçılığı) kimi əsərlərinə görə tanındı. Anasının 1971-ci ildəki intiharından təsirlənərək onu Wunschloses Unglück (Biganə kədər) adlı əsərində canlandırdı.

Beş aydan bəri Düfurlar ailəsi xanım Düfur Petrolinin ad günündə Paris ətrafındakı mənzərəli yerlərdən birində nahar etməyi qərara almışdı. Səfəri çoxdan, səbirsizliklə gözləyirdilər, təyin olunmuş günün səhəri hamı erkən qalxmışdı. Cənab Düfur süd satanın arabasını kirayə götürmüşdü, özü sürürdü. Araba iki təkərli idi, tərtəmizdi. Üst örtüyü dörd dəmir dayağın üzərinə bərkidilmişdi, yanları pərdəli idi, amma pərdələri yığmışdılar ki, ətraf yaxşı görünsün. Təkcə arxa tərəfin pərdəsi yığılmamışdı. Bayraq kimi yellənirdi. Arvad ərinin yanında oturmuşdu, qırmızımtıl ipək don geymişdi, gözləri gülürdü. Arxada iki kətilin üstündə qoca nənə və gənc bir qız oturmuşdu. Ortada sarı bir oğlan başı da görünürdü. Kətil olmadığından o, arabanın oortasında qıçlarını qatlayıb oturmuşdu, təkcə başı görünürdü.

Bu hekayə sirli personaj olan Emilinin həyatından və onun dəyişən dəyərlərə uyğunlaşa bilməyən bir personajla necə davranmasından bəhs edir. Hekayə zamanın və insanların keçidindən bəhs edir. Ağılın mürəkkəbliyini vurğulayır. Bu hekayə vasitəsilə Folkner Amerikanın cənubunun keçmişini və sosial dəyişikliyini əks etdirir, eyni zamanda insan psixologiyasını və təcridin təsirlərini araşdırır. Əsər müəllifin ədəbi sənətkarlığını, hekayəçilik qabiliyyətini nümayiş etdirən mühüm əsərdir.