İngilis yazıçısı Lüis Kerroll Oksford Universitetinin professoru olmuşdur. Riyaziyyat fənnindən dərs demiş, fotoqrafiya sənəti ilə məşğul olmuşdur. O, uşaqları çox sevmiş, sehrli hadisələr, macəralarla dolu nağıllar yazmışdır. Yazıçının qələmə aldığı “Alisa möcüzələr diyarında”, “Alisa güz gü arxasında”, “Deyingənin ovu”, “Silviya ve Bruno” bu gün də uşaqların sevimli əsərlərindəndir. Lüis Kerroll “Alisa möcüzələr diyarında” nağıl povestini 1865-ci ildə yazmışdır. Bu əsər müxtəlif dillərdə çap olunmuş, dəfələrlə ekranlaşdırılmışdır. Alisanın gördüyü qəribə yuxular əsərin əsas süjet xəttini təşkil edir.

Baş qəhrəman Harvi Ceyn zəngin bir ailənin uşağıdır. Harvi lovğa və özündən razıdır. Təhsil almaq üçün Avropaya getmək istəyir. Dəbdəbəli gəmidə anası ilə yola düşür. Bu vaxt gözlənilməz hadisə baş verir: Harvi gəmidən suya düşür. Bir balıqçı gəmisinin ekipajı onu xilas edir. Bir andaca hər şey dəyişir. Artıq təkəbbürlü Harvi Ceyn dəbdəbəli həyatı unudub kasıb balıqçıların olduğu adi həyatda yaşamalıdır... Maraqlı süjeti, axıcı dili, səlis üslubu ilə Harvi ilə birgə biz də keçmişə səyahət edəcəyik...

26 sentyabr Nəfəsimi saxlamışdım. Baxışlarım yarpağın üzərində dövrə vuran kəpənəyə zillənmişdi. Hərəkətsiz dayanıb onu izləyirdim. Nəhayət, ürkək hərəkətlərlə astaca yarpağın üzərinə qondu... Düyməni basdım... Sonra dərindən “oh” çəkib ayağa qalxdım. Dizlərimin tozunu çırpıb başımı qaldırdım. Tərlan məndən on - on beş addım aralıda, torpağın üstündə uzanmışdı. Əllərini çarpazlaşdırıb başının altına qoymuşdu. Gözləri yumulu idi. Gülümsəyirdi...

Artıq üç gün idi ki, ermənilər kəndi atəş altında saxlayırdılar. Bununla da kiçik və iriçaplı silahlardan atılan güllələrlə dinc əhalini vahiməyə salmağa çalışırdılar. Hələ iki ay bundan əvvəl, yəni 2020-ci ilin iyul ayında ermənilər tərəfindən sərhədlərimizə edilən hucum nəticəsində gedən beşgünlük müharibə də eyni ssenari ilə başlanmışdı. Düşmən məsafəcən Qarabağdan çox uzaqda olan sərhəd kəndlərimizi atəşə tutmuş, bir neçə dinc sakinlərimizin evlərini bombalamışdı. Bunun nəticəsində öz həyətində ağacları sulayan qocaman kənd sakini 76 yaşlı Əziz kişinin evinə qəflətən düşən bombanın qəlpələri onun həyatına son qoymuş, həyətdəki tut ağacına hörüklənmiş bir sağmal inəyini və pəyədə olan səkkiz qoyununu, həyət-bacada hərlənən yüzə yaxın toyuq-cücəsini yerə sərmişdi. Qonşuya yuxa salmağa köməyə getmiş Nisə arvad partlayış səsini eşidən kimi əlləri unlu halda özünü həyətlərinə yetirəndə artıq gec olduğunu, əlli illik ömür-gün yoldaşının başından və sinəsindən aldığı qəlpə nəticəsində cansız halda torpağa yayılan qan içində yerdə uzandığını görmüşdür.

Sürəyya xanımın əsli-kökü Şuşadan idi. 1992-ci il 8 may tarixində Şuşa erməni faşistləri tərəfindən işğal olunanda onun 12 yaşı var imiş. O vaxtdan qaçqınlıq həyatı yaşayırdı. Atası Şuşada şəhid olmuşdu, qaçqınlıq həyatında anası isə uzun sürən xəstəlikdən sonra vaxtından tez həyatını itirmişdi. Ailənin tək övladı olaraq ata və ana sevgisindən vaxtından tez məhrum olan bu qızcığaz yaxın qohumlarının köməkliyi və himayəsi ilə həyatın acılarına duruş gətirə bildi, böyüdü, boya başa çatdı.