Maaşını dəmir qutudan alsa da, "sağ ol" deyib, pulu çantasındakı pulqabına yerləşdirib, yoluna davam etdi. İçinə dolan sevincin səbəbini anlamasa da, addımlarındakı rahatlıq, xoş havanın ciyərlərinə dolan yüngüllüyündən üzünə təbəssüm qonmuşdu. Arada dayanıb, başından sürüşən ağ ipək yaylığını düzəldib, paltosunun yaxasını bir daha çəkib, sığallayıb, yoluna davam etdiyi vaxt qulağına gələn tanış səs onu saxladı. Dayansa da, geri dönə bilmədi, üzü dəyişdi, sanki bir anın içində illərin üstündən quş kimi uçub, təngnəfəs yerə endi.

Dahi Hüqonun ölməz əsəri: “Səfillər”. Başqa bir dahi - Lev Tolstoy onu “fransız ədəbiyyatının ən yaxşı romanı” adlandırmışdı. Bu şah əsər ədibin sahilsiz kədərinin ayrılmaz parçasıdır. Demək olar, bütün dünya dillərinə tərcümə olunaraq müəllifinə əbədi şöhrət qazandırıb. Hamı üçün yazılıb “Səfillər”. O bu gün də qapıları ərklə döyür. Çünki istənilən insana mənəvi zənginlik qazandırmaq qüdrətinə malikdir. Əgər “Səfillər” olmasaydı, dünya ədəbiyyatı həqiqətən də xeyli yoxsul görünərdi.

Xəritədə müxtəlif işarələr var idi. Qırmızı mürəkkəblə yazılmış üç xaç işarəsindən biri adanın şimalında, biri isə cənub-qərbində idi. Üçüncü xaç işarəsinin yanında isə aydın, xırda hərflərlə bu sözlər yazılmışdı: “Dəfinənin əsas hissəsi buradadır” Dostlarımın qəribə sirli hərəkətlərindən baş aça bilmirdim. Istehkamı tərk etmişdilər, xəritəni quldurlara vermişdilər. Həkimin Silverə dediyi “Dəfinənin yerini tapanda qışqırığınız adaya səs salacaq” sözləri nə deməkdir?

Səhər yeməyinin vaxtıydı və onlar hamısı bir yerdə, ikiqat örtüklü yaşıl çardağın altında, nahar elədikləri çadırda əyləşmişdilər, özlərini də elə aparırdılar ki, guya heç nə baş verməyib. – Siz limon şirəsi içəcəksiz, ya limonad? – Makomber soruşdu. Ayşe Barımla bağlı həbs qərarı ləğv edildi Qədim dulusçuluq ənənələri - Keramikanın paytaxtı sayılan Riştan “Mədəniyyət rüzgarı” adlı tədbirlər silsiləsi həyata keçiriləcək – Kokteyl içəcəm, – Robert Uilson cavab verdi. – Mən də. Ürəyim nəsə tünd şey istəyir, – Makomberin arvadı dedi. – Hə, elə ən yaxşısı bu olardı, – Makomber razılaşdı. –

Keçən ilin payızından o, anasında dəyişiklik hiss etməyə başlamışdı. Amma bu barədə nə anasından, nə də atasındn soruşmağa cürət etmişdi. Sanki bunun naməhrəm mövzu olduğunu bilirdi. Amma onlara tez-tez gələn və onunla arası açıq olan ata nənəsi Gülnisə demişdi ki, inşallah yazda hacıleylək ona dünya gözəli bir bacı gətirəcək... Hacıleylək hər il yazın ortalarında evlərinin qarşısında, yol qırağında çinarın budaqları arasında iri yuva qurardı. Həmin hacıleyləyin özünün də çox gözəl balaları olardı. Amma indi nənəsi deyəndə ki, hacıleylək ona bacı gətirəcək, sevincindən az qalmışdı ki, həmin leyləklər kimi pərvazlanıb havaya qalxsın.