Hər bir işi əql ilə qəbul etdiyin zaman, Faydalıdır, şübhəsiz, xeyir görərsən ondan. Onu əqlə vurmadan qəbul etmək ziyandır, Allah özü saxlasın, böylə işlər yamandır.

Var idi Şahsevəndə bir hacı, Şahsevənlər təmam möhtaci. Sahibi-dövlət idi çox ol kəs, Naqəvü kusfəndü çoxlu fərəs. Vardı Bozlar adında bir köpəyi, Qoyunun pasibanı, at köməyi.

Yazılan vaxt (1970) kitabın çapından 18 nǝşriyyat imtina etmişdi, yalnız bir nǝş- riyyatın tǝrǝddüdlǝ çap etmǝsindǝn qısa müddǝt sonra isǝ kitab bir milyon ǝdǝd satılmışdı. Daha sonra sürǝtlǝ dünya dillǝrinǝ tǝrcümǝ edilǝn kitab beynǝlxalq bestsellerǝ çevrildi. Tǝsadüfi deyil ki, bu ǝsǝr “oxunulması vacib olan kitab- lar” siyahılarında ön sıralarda yer alır. Müǝllif Riçard Bax istedadlı miniatür rǝssam kimi, az sözlǝ çox dǝyǝrli vǝ vaxt keçdikcǝ bu dǝyǝri artan bir ǝsǝr meydana çıxarmaǧı bacarıb. Bu kitab bir Qaǧayının mübarizǝ hekayǝsidir; mǝhdudiyyǝtlǝrlǝ, “olmaz”larla barışmayan, yalnız yemǝk üçün uçmaq istǝmǝyǝn, daim yüksǝklǝrǝ can atan vǝ nǝhayǝt buna nail olan bir Qaǧayının, hǝm dǝ hǝr birimizin daxilindǝ yaşayan gerçǝk Qaǧayının.

Günlərin bir günü səhər Qoca Su Siçanı başını yuvasından çıxartdı. Onun xırda kinli gözləri, qısa tikanlı bığları vardı və quyruğu bir qədər qara rezinə bənzəyirdi. Gölməçənin içində sarıbülbülə bənzəyən balaca ördək balaları üzməyə çalışırdılar; Ana Ördək isə təmiz ağ rəngdə idi, qırmızı ayaqları vardı və balalarına suya necə baş vurmağı öyrətməyə çalışırdı.

Qoşa, yoğun boruları az qala göyə dəyən böyük neftayıran zavodun sağ tərəfində təzə və uca binalar tikilmişdi. Onlar uzaqdan maketi xatırladırdı. Adama elə gəlirdi ki, orada həyat yoxdur. Lakin qəsəbəyə yaxınlaşdıqca insan səsi, insan nəfəsi duyulur, həyət-bacada bir qaynaşma gözə çarpırdı. Köhnə məhəllələrin ətrafı yaşıllığa bürünmüşdü. Orada söyüd də əkmişdilər, çinar da, qovaq da. Rəngarəng, ətirli güllər alt mərtəbələrin pəncərələrinə sarmaşmışdı.