O kəs bəxtiyardır ki, çalışdığı sahədə,məşhurdur eləcədə. Dünya özü şahiddir hər qəhrəmanlığa, ancaq hec vəchlə geri qalmayın əsla ondan. İtirdiyi rahatlıq, çəkdiyi zəhmət üçün, şan şərəfli təriflər eşitməsə də bir gün Özlüyündə belə bir fikir ilə vəcdə gəlir...

"Əlvida qonşum" - dedi boz Qurd Ququ quşuna: - Nahaq yerə burada çox iş açdım başıma. Adamlarınız həmən, işləriniz həməndi, Bir-birindən yamandı: "İstəyir mələk ol sən, kimdir sənin yaxandan əl götürən, əl çəkən"

Robert Luis Stivensonun “Doktor Cekil və cənab Haydın qəribə hekayəsi” əsəri fantastik hadisələrlə zəngindir. Əsərdə insan təbiətinin haçalanması təsvir olunur. Mərhəmətli, cəmiyyətdə böyük hörmətə sahib olan doktor Cekil hazırladığı preparat sayəsində zamanla qəzəb dolu, pislik simvolu olan Hayda çevrilir. O, əvvəlcə özünün əvvəlki obrazına asanlıqla qayıda bilir ‒ içdiyi preparat onu gah Hayda, gah da Cekilə çevirir. Robert Stivenson əsərdə göstərir ki, əgər insan pis niyyətlərinə meydan verərsə, tədricən onun əsirinə çevrilə bilər. Ehtirasları, içindəki neqativ hissləri cilovlamayanda xarakterin mənfi xüsusiyyətləri qalib gəlir

Biri var idi, biri yox idi. Bir zərgər var idi. Onun arvadının bircə qırıq da ağlı yox idi, ancaq gicliyi var idi ki, tez-tez kişinin başına olmazın iş gətirərdi. Günlərin birində usta, bazara gedib bir qucaq pambıq aldı, gətirib arvadına verərək dedi: – Bunu əyir sap elə. – Bunu necə eləyirlər? Mənim heç yadıma düşmür ki, pambığı necə əyirirlər! – deyə arvadı səsləndi. Usta təəccübləndi: – Bəs sənin yadına düşməmiş, kimin yadına düşəcək? – Nə bilim? – deyə arvadı cavab verib öz işinə məşğul oldu.

Bu gün məni səyyar xəyal, Öz dünyamdan qoparmışdır… Qulağı kar,dili də lal Bir aləmə aparmışdır. Nə şadlıq var orda,nə səs, Torpağı dərd,suyu qəmdir. Onu heç kəs keçə bilməz, O,tilsimli bir aləmdir…